Hayatımda en
sevmediğim şehirdir Ankara... Benim için şehirlerin en soluksuzu... Ama orada
bu soluksuzluğa soluk katan birisi var...
Kendisini bilen,
harika gülen, esprili, sıcak ve samimi...
Karşı karşıya hiç
gelmedim onunla. Ama dostluğumuz için bunun bir önemi olmadı. Acılarımıza,
mutluluğumuza hep yetiştik. Göz yaşlarımızı bazen birlikte döktük hiç
tanımadığımız sevdiklerimizin ardından. Paylaşılmayan anıları paylaştık...
Annelerimizi sevdik mesela.. Eğri doğru yanlış birbirimizi anlamayı başardık
örneğin.
Sanırım bu yüzden
mesafeleri , hiç karşılaşmamayı dert etmedik... Daha fazlasını önemseyecek
vaktimiz de pek olmadı....
Ama yine de
ikimizde iyi biliyoruz ki dostluğumuz hep baki ve bir gün mutlaka oturup
içilecek bir sürü kahvemiz, edilecek bir sürü sohbetimiz var...Acele etmeye
gerek yok...
Gerek olan tek
şey hissettiklerimizin değerini anlamak...
Ve galiba ben
artık bunu daha iyi anlıyorum... Çünkü o bana insanların karşılık beklemeden,
çıkarsız birbirinin yanında olabileceğini her unuttuğum anda hatırlatan en
büyük güç..Belki o hayatımda ne kadar değerli bilmiyor.Bir gün yüzüne
söyleyecek de olsam bunları okumasını umut etmeden edemiyorum...
Çünkü o uzaktan
da olsa göz yaşlarımı siliyor, omzuna yatıp ağlıyorum bile=)O bunu
bilmiyor...Bilmediği bir şey daha var onun, her derdimde yanımda olduğunu.
Yıllardır sanki hep hayatımda olduğunu ah bir bilse...
Öyle zor anlar da
yetişiyor ki yardımıma tam kaybetmişken umudumu,tam kaybetmişken yeni insanlara
karşı inancımı bir sevgi doğuyor içime, koşuyor yanıma dünyanın en güzel
kelimeleriyle bir dost.... O bunu bilmiyor...
Buluşmamak bir
uğur değil bizim için, karşılaşırsak bu büyü bozulur diye de korkmuyoruz.
İkimizde nefret ettiğimiz şehirlere gitmek istemiyoruz ya da başka şehirde
buluşmak için zaman kolluyoruz kim bilir=) Sanırım sadece zaman biliyor
cevabı...Bakalım ne zaman gerçekleşecek gerçek dostla gerçek buluşma.. Onu da
yazacağım merak etmeyin!!!
En yakın dostum
vesile oldu tanışmamıza ama hala karşılaşmamıza vesile olamadı biz ne
yapalım?=)
Neden mi şimdi
ondan bahsediyorum? Onun da cevabı tabi ki var bende=)
Sadece kendim
için değil elbette...
Yalanın gerçeğe,
dostluğun çıkara, bugün yüzüne gülenin arkandan çevirdiği işlere karşı yarına
umutla bakmanızı sağlayan birileri mutlaka vardır onu fark edin diye. Mutlaka
bir yerde sizinle göz yaşı döken birisi vardır onu kaybetmeyin diye.
Akıl vermek için
değil de görmenizi sağlamak için diye belki de...
Hangi cevap
hoşunuza gittiyse onu tercih etmeniz dileğiyle
İyi geceler
herkese=)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder