29 Ağustos 2014 Cuma

Doğmaya Bir Kala

Annem hep çok sancılı bir doğumum olduğunu söylerdi. Bebekliğimde çok sancılı geçmiş benim. Ya şimdi! Sanırım kendi açımdan en sancılı dönemi  bu yaşımda geçirdim. Doğum günüme bir gün kala sancılarımı, acılarımı düşündüm de…  Ahh!  Sıcağında duymazsın acıyı sonra başlar inceden sızı, ardından ağrılar, acılar, kanamalar. Benim içinde öyle bir sene oldu. Yeni yaralar eklemedim belki çok fazla ama eskileriyle baş etmek zaten oldukça zordu.

Annem hep olgunlaşmak sancılı olur derdi belki de yaşadıklarım değildir sızlatan içimi, olgunlaşmaktır. Gerçekten durulduğum için mi bilmiyorum ama sanki 30’ları gördüm ömrümde.  Unumu eledim eleğimi astım. Tabi ki görecekler, öğrenecekler bitmedi. Son nefese kadar öğrenirsin yeni şeyler o ayrı. Neyse.

Bu sene tüm başa çıktıklarım dışında nasıl mı geçti? Dostlarımı tanıdım, hayatımda istemediklerimden arındım, yeni dostlar kattım, sahte insanları çıkardım. Yitirdiklerim için ağlarken gülmeyi öğrendim. Şükretmeyi bir de.  Muhteşem arkadaşlıklarımın tadına vardım, annemin acısını azaltmaya çalışan güzel annelerin kucağında ağladım, sevdim, sevildim, aldandım, aldattım, değiştim, tükettim, ürettim ve küçücük bir yıla sığdırabildim kocaman şeyleri. En önemlisi yeni tohumlar ektim hayatıma, geleceğe dair.

Neler mi ektim geleceğe ya da şöyle sorayım soruyu kendime, geri kalan ömrümden ne bekliyorum?
Bu soruya uzun uzun cevaplar yazmak isterim ben. Karalayıp karalayıp tekrar yazmak hem de…

Hadi ömrüm biraz daha hızlı geç öncelikle. Sakinle, coşma, huzuru bul ama böyle bir yıl daha yaşama. Kazandıkların yanından ayrılmasın, eskiyen her şey geride kalsın. Sen çok düşünme, üzülme, ağlama mesela. Yeteri kadar yaşa her şeyi. Yeteri kadar sev, özle, sevil. Gitmen gerektiğinde gitmeyi bil,  acıyı çekmen gerektiği kadar çek. Değişmeye çalışma bırak zamana kendini. Zaten kötülük çok barınmaz içinde. Hadi ömrüm bana güzellikler sun, mutlu günleri getir. Sevdiklerimin acısını gösterme. Yeni şarkılar söyle kulağıma, hasretle başa çıkma yolunu öğret. Affetmeyi öğrettiğin kadar vazgeçmeyi de öğret. Hadi ömrüm biraz da sen çabala. Ben çok yoruldum…

http://www.youtube.com/watch?v=vLr3tG7xI6Y

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder